Blog #13 - ‘Toe aan rust’

Het is al een tijdje geleden dat ik een blog geschreven heb, maar hier komt verandering in. Het kost mij iets minder moeite en tijd om blogs te schrijven. Wat nu wel heel goed uitkomt. De laatste tijd heb ik nauwelijks tijd over.. Het is dan ook tijd dat hier verandering in komt.

Mijn arts vertelde mij dat bij mijn laatste bloeduitslag mijn nierfunctie niet zo goed werkte. Dit terwijl mijn Crohn er rustig uitziet! “Voelde je je niet zo goed de laatste tijd?”, vroeg hij aan mij. Aangezien ik totaal geen buikklachten meer had de afgelopen weken kon ik maar aan 1 ding denken. Ik heb stress!

‘Te veel hooi op mijn vork!’

Deze titel vind ik stiekem wel leuk. Ik heb hooikoorts dus dan is teveel hooi op mijn vork sowieso al niet zo goed! Maar je begrijpt wat ik bedoel. Ik ben te druk. Mijn dagen bestaan uit werk, hobby’s en mijn gezin. In dit lijstje mist een belangrijk onderdeel. ‘Rust’. Als je jezelf geen rust gunt dan komt er altijd een moment dat je lichaam bepaalde signalen geeft, omdat het rust mist. In mijn geval was dit voornamelijk vermoeidheid en stress in mijn hoofd. Mijn werk had er onder te lijden. Ik werkte soms 6 dagen in de week. Je zou dan zeggen dat ik veel werk verzette, maar ik was totaal niet productief. Ik werd traag en kon de focus er niet bijhouden. Maar dat was niet het ergste. Ik kreeg het Spaans benauwd als er een middag alleen met de kinderen in mijn agenda stond. Mijn kinderen zijn iets drukker dan normaal. Hoe moet ik mijn kinderen entertainen als ik zelf doodmoe ben? Dat was voor mij de grens. Als ik niet eens voor mijn gezin kan zorgen dan moet er iets veranderen in mijn dagelijkse leven. Na mijn idee had ik geen tijd voor rust. Terwijl dit de domste fout is die je kan maken. Een uitgerust lijf kan 2 tot 3 keer beter presteren dan een lijf wat moe is. Er moet dus rust komen, hoe dan ook.



‘Het roer om’.

Na een zwaar weekend van besef dat het niet langer zo kan is het tijd voor verandering. Mijn lichaam heeft rust nodig en wel nu. Dit besef kwam niet zomaar bij mij. Mijn omgeving heeft hierbij geholpen om mij een spiegel voor te houden. De eerste stap is gemaakt. Het besef dat als ik zo door ga ik straks in een burn out zit. Dan heeft mijn lichaam nog veel meer rust nodig! Dat weekend heb ik besloten om mijn werk zo veel mogelijk stop te zetten. Alles was ik kon verplaatsen heb ik verplaatst en nieuwe opdrachten heb ik zoveel mogelijk afgehouden. Een moeilijke beslissing voor iedere zzp-er. Geen werk is geen inkomen. Buiten dat moet je ook opdrachtgevers teleurstellen. Helaas, maar het moet maar..

Gelukkig stond er een vakantie in de planning die ik meteen met een extra weekje heb verlengd. Hier keek ik toch wel erg naar uit!

Nu ik deze blog schrijf zit ik heerlijk in mijn vakantiehuisje. Ook op vakantie kom je er achter dat met 2 jonge kids je moeilijk aan je rust komt. Maar het helpt wel. Even weg, even geen werk, geen stress en even genieten van mijn gezin.

Op dezelfde voet verder gaan? No way!

In mijn werk gaat er de komende tijd wat meer veranderen. Er komt minder stress en meer rust. Ik heb nog wel een weg te gaan voordat dit helemaal naar wens is, maar het gaat vast lukken. Nu eerst nog even genieten van een paar dagen vakantie voordat ik weer aan de bak moet!


Het gezicht achter Crohnie Blog

Mijn naam is Ricardo (1991). Getrouwd met een prachtige vrouw en vader van 2 lieve jongens. Sinds 2003 is bij mij de ziekte van Crohn ontdekt. Ik was toen nog maar een brugpieper. Ik weet eigenlijk niet beter dan dat ik chronisch ziek ben. In 2019 is mijn gehele dikke darm verwijderd en ga ik door het leven met een (ileo)stoma. Iets wat mijn leven op zijn kop zette, maar ook positief veranderd heeft. Ik vertel hier meer over in mijn blogs en vlogs.